Isang Dangkal.

Isa. Dalawa. Tatlo. Apat. Lim-a. A-nim. Pi-to. Wa-lo. Si-yam. Sampu. Cha!

Ganyan magbilang ang mga batang may hawak ng dangkal-dangkal na text. Limang piso, dalawampu't limang piraso. Pero dun sa 25 piraso na yun, dapat may pamato at panabla ka na, para sure na ang iyong pagkapanalo at ang paglago ng iyong business. Ganyan dati, may kampihan pa nga eh, ang mga teks namin nun, dragon ball, mojacko, ghost fighter, pokemon, at kung anu-ano pang mga sikat na palabas na pambata at sa mga nagaastang bata. Dangkal-dangkal dati, maghahanap ka pa ng box na pwedeng paglagyan ng mga ito, o di kaya ay tanggalin ang laman ng drawer at dun ay ilalagay at aayusing mabuti ang mga ito.

Masaya maglaro ng teks, dati pa nga tanghaling tapat nasa labas ako ng bahay, dala-dala ang dangkal-dangkal na teks, tapos hahanap ng makakalaro/makakalaban at para palaguin ang teks ko. Kahit sino pwedeng kalabanin, kahit na mas bata sa akin. Yan ako dati, taong labas, pero di naman masyado. Kaya siguro ganito kulay ng balat ko ngayon. Haha.

Masaya maglaro ng teks, maraming variety din ito, merong maliliit na text (small), merong sakto lang (medium) at meron din namang parang playing cards na sa laki (large). Maraming paraan din ng paghahawak nito at pagpapaikot sa ere. Kaso nga lang di ko na matandaan ang tawag dito.

Cha! Chub! Cha! yes panalo ako! akin na yan! dagdag sa koleksyon ko! Mas mataas ang ikot, mas mataas ang tsansang manalo ka. Tama. Mananalo ka, depende kung gaano katigas o kalambot ang teks mo, kung ito ba ay malutong pa, o laspag na, dahil nga sa sobrang gamit na gamit na at yun lang ang alam mong pamato at dahil yun ang nagdadala sa iyon ng sankaterba't dangkal-dangkal na teks.

Siyempre, pag nananalo ka, manghihingi ng balato kalaban mo, nasa iyo na lang kung bibigyan mo. Natatalo din naman ako, at nauubos ang dangkal-dangkal kong teks, kasi mas malakas pamato ng kalaban ko, kakainis. Siyempre nasa taktika mo na rin yan kung gusto mo pa magtira ng para sa iyo. Lahat-lahat na pwera pamato, panabla, o di kaya lahat lahat na pati pamato panabla. Siyempre pag yung una ang itinaya mo, may matitira ka pang dalawang teks, at pag natalo ka, pwede mo pa yun itaya (ubusan ng teks to!!!) siyempre, pag nanalo ka ulit, dagdag dalawa na ulit hanggang sa lumago ulit yan, at hanggang sa matalo ka ulit. Yan, yan nga, ilang oras akong nasa labas ng bahay para lang mag laro nito. Wala pang kompyuter nun eh.

Minsan naman, magtataya ka depende sa dangkal. Tapos pag nanalo ka, pagtatabihin ang dalawang teks (isa sa iyo, tapos yung isa sa kalaban) tapos yun, hahanap ng patag na lugar para pag-kumpara at para malaman kung gaano karami makukuha mo sa kalaban! Yes, marami na ulit teks ko! kikita na ako niyan! wohooo.

OO, nagiging business namin ang teks, limang piso dalawang dangkal, may kasamang pamato. Yan nga yun. At pagkatapos magbentahan, lalabanan agad yung pinagbentahan, para makuha ulit yung teks na ibinenta, ganyan ang kalakaran dito. Ganyan ka-business minded mga bata dito nuon, ngayon, wala na, iba na kinahihiligan nila eh, ang pagsasayaw ng mga novelty songs, kompyuter at kung anu-ano pa. hay.

Siyempre, may iyakan blues din dito, pag natalo yung pinagbentahan, ayun iiyak na lang, o kaya pag natalo sa laban, iiyak, magsusumbong sa nanay, kami naman, aawayin sila, kampihan ito! haha, talo sila pag ganun, lalaban laban sila, tapos iiyak pag natalo, walang kwenta, haha. (siyempre mas bata sa akin ang napapaiyak ko 'no, mean)

Hay, namimiss ko na maglaro nito. Pramis! haha

Power Rangers to the rescue!

==============================================================
note: ang mga kaganapan na ito ay nangyari ilang buwan na ang nakakaraan. January 13, 2008 to be exact. haha.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------

nanaginip ako, di ko alam kung nightmare ba siya o suspense-thriller o kaya may hang-over pa ako sa napanood ko sa HBO (X-Men 3), pero kasi itong panaginip ko, eh parang ako ay isa sa mga heroes, siyempre bida naman ako dito. Di ko nga masyadong matandaan ang mga detalye ng aking panaginip eh, pero as far as I know, ito ang rundown ng mga kaganapan sa aking panaginip:

Ako ay isa sa mga 'rangers' dito sa panaginip ko, tapos parang may villain na humahabol sa amin (siyempre may kasama ako) at natatandaan ko ang names nila, sila ANA at si ANGELIQUE, tapos parang may ROBIE pa na ranger din at yung isa di na nagawang umeksena pa. Ayun na nga, nasa isang building kami kasama ang mga co-rangers ko, tapos hinahabol kami ng villain na gusto kami patayin, ang powers nung kalaban eh nakakalipad siya tapos parang si Octopus ng Spiderman, may kung anong bagay sa likod niya at nako-control niya ito, yun yung nangyayari, tapos nun, parang ala na ata kami powers nun, at kung saang sulok kami nagtatago para di kami mahanap, meron nga isang ranger na nagtago dun sa may parang chimney, tapos pilit niya pinagkakasya sarili niya, tapos naman ako, kasama ko si Ana at nagtatago kami dun sa villain na gustong pumatay sa amin. Tapos ayun na, yung weapon (kung yun yung tawag dun) nung kalaban eh malapit na kami mahanap at mapatay, tapos...

nagising na lang ako na humihingal hingal at di ko alam kung bakit (nadala ako ng eksena), ang ginawa ko na lang ay chineck kung anong oras na at nagnote na lang sa phone ko kung ano yung pangalan ng mga co-rangers ko at natulog ulit, inisip ko pa nga na balikan yung panaginip ko pero wala na eh, di na ako nakabalik sa kwento.

---------------------------------------------------------------------------------

So yan na nga. Naalala niyo pa ba kung sino kayo sa mga rangers dati o kaya hanggang ngayon? Basta ako si Blue Ranger dati, pero siyempre paiba-iba na, dati pa nga gusto ko si white ranger eh, tapos naging si green ranger tapos naging si red ranger, basta depende sa powers nila. Ayun lang.

Ewan ko nga ba. Bakit kaya sobrang naging hitik nitong mga shows na ito sa mga bata, at batang isip, siguro dahil sa mga malilikot na imahinasyon ng mga bata noon at ngayon, at siyempre sa mga teens din (di ba? :D) tapos marami pang nagsisisulputang iba pang mga rangers wannabe.

We need a hero, kailangan naman talaga natin yan sa buhay natin, para mainspire, para matulungan tayo. Siyempre heroes din tayo in our own way (naeexcite na ako mapanuod ulit ang heroes season 3, balita ko okay na okay daw eh). Tapos yun na nga, kahit nga ako eh, nananaginip pa ng mga ganyang bagay, di ba naman ako batang isip, tsaka wala namang masama dun eh, nananaginip lang naman ako at nadala lang talaga ako ng pinanuod ko, di ba minsan ganun kayo? yun bang pag may napanuod niyo ito, dala niyo ito hanggang sa pagtulog niyo, walang masamang mangarap at mag-ilusyon.

Nuong ako ay bata, sobrang hilig ko manuod ng mga super sentai shows, minsan pa nga nakipag-away pa ako sa pinsan ko eh, siyempre ako nanalo! hahaha, ayun walk-out siya, akyat siya sa second floor ng bahay at nag-kulong sa kwarto, syempre bata, at para din naman may mai-ambag ako sa mga kalaro ko at di naman ako ma-out-of-place sa mga usapan nila di ba. Minsan pa nga bumibili or nagpapabili pa tayo ng mga may kinalaman dito (teks, relos, notebooks, pencil case etc.) tapos masisira din naman agad, hanggang dun na lang ang termino nila sa atin, kailangan ng palitan ulit kasi nga may bago na namang 'craze' mas malakas, at mas maganda yung special effects. Ewan ko nga ba, matagal na panahon na iyon, pero mas maganda pa effect kesa sa ibang 'remakes' ng mga ito ngayon (may natatamaan ba ako? haha), yun na nga.

Maraming mga shows nung bata pa tayo na ngayon ay wala na sa sirkulasyon, meron pa rin na ilan na nagagawa pang lumabas sa tv pero sila yung mga bagong versions nito, meaning new generations, katulad ng power rangers, meron ng spd, meron ng mystic force, meron ding dino thunders, di ba? ayos yun, tapos marami pang iba.

Hay. Ang sarap balikan ng mga panahong iyon. Ngayon kasi iba na ang dapat alalahanin, iba na ang dapat panuorin, di tulad nung bata ka, basta 'in' dun ka, wala kang pakialam sa ibang shows. Nuon, dun lang ako sa tapat ng tv, wala akong pakialam sa remote, basta yung channel na yun, pinapalabas yung favorite show ko, oks na yun sa akin, di na ako maglilipat pa, pero kasi ngayon, iba na ang 'taste' ko eh. haha. Pero tuwing sabado, pag napaaga gising ko, nanunuod pa din ako. hahahaha. Tapos minsan naman, dun ako sa animax, hero tv, kasi nanduon din yung mga favorite cartoons ko eh (zenki! badjulaong! wahaha- pero ibang entry na ito). ayun. Napahaba ata kwento ko ah.

So, Sino kayo sa mga Rangers??? :D

Konyat

Konyat, isang terminong ginagamit ng mga bata noong sinaunang panahon (di naman masyado). Sure ako na ang ibang makakabasa nito ay makaka-relate sa akin.

Ito ay ang parang tapyas sa trumpo, kung dati ay naglalaro kayo nito, at ngayon ay sadyang wala na akong nakikitang mga kabataang masayang masayang naglalaro ng trumpo. Yun bang mag-drodrowing ka ng bilog at isa pang bilog sa gitna dun sa kalsada o sa iskenita na pinaglalaruan niyo at kung saan magpapatagalan kayo ng iyong mga kalaro sa pagpapaikot ng trumpo ninyo, at kung sino man ang siyang unang sumuko ay malalagay sa 'inner circle' ang kanyang trumpo at siya ang 'taya'.

Ang rule dito ay dapat matamaan ang trumpo ng taya, at dapat ay ito'y maalis sa bilog at dapat ay makuha ng taya ang trumpo ng naka-tanggal dun sa inner circle. Kung hinde, konyat ang katapat nito sa sinomang di mapalad na mataya. At kapag ito naman ay nakuha ay sure na matataya ang nakapagtanggal dito.

Maraming versions ang laro na ito, nandiyan yung sisipaain mo yung trumpo mo kapag di ito natamaan at kukuhain mo yung trumpo ng kalaban para siya ang mataya.

Sa paglipas ng panahon, nawawala na ba ang mga larong pambata na ito? nasaan na ba ito? dahil ba sa teknolohiya kaya ba ito wala na o di kaya kakaunti na lang ang naglalaro nito? Naalala ko pa dati na pinipinturahan pa namin ang aming mga trumpo at/o di kaya'y nilalagyan ng thumbtacks ang ulo nito upang di ito ma-konyatan, at naalala ko pa na pinipili pa talaga namin ang 'de-kalidad' na trumpo, masigurado lamang ang matulin at matinis na pagikot nito sa lupa, pinipili pa namin ang tsate (chate), ito ay ang lubid na ginagamit upang mapaikot ang trumpo. At pinipili pa namin ang tansan na talagang sasakto sa lubid.

Naalala ko pa, dahil si mama ay di kami pinapayagang maglaro nito (sa pagkakatanda ko) at ito'y aking pinupuslit lamang at tinatago sa mga kabinet sa bahay. Naalala ko pa rin noon na ako at kasama ang aking mga kalaro na pumunta dun sa bilihan ng trumpo sa may 'taas' at dun ay sinasala naming mabuti ang 'de-kalidad' sa bulok na trumpo.

=======================================

Ito ang pinaka-una kong post para sa blog na ito. sana ay may mai-ambag din kayo. haha. salamat.